Profesor Tadeusz Kowalik

Po długotrwałej chorobie, zmarł profesor Tadeusz Kowalik. Jeden z najwybitniejszych ekonomistów Polski, nielicznych „ekonomistów biedy i zrównoważonego rozwoju”. Najważniejsza postać w polskiej debacie o gospodarce, członek Klubu Krzywego Koła, współpracownik KOR, doradca „Solidarności” i współtwórca Unii Pracy. Był jedną z najważniejszych postaci polskiej lewicy. Od pół roku zasiadał w Radzie Naukowej „Praktyki Teoretycznej”. Profesor był w polskim świecie naukowym osobą wyjątkową. Imponował erudycją, nonkonformizmem i odwagą sądów. Nigdy nie rozgraniczał pracy naukowej i zaangażowania społecznego. Wierzył, że nauka ma sens tylko wtedy, gdy opuszcza ściany ciasnych uniwersyteckich gabinetów, by interweniować w społeczną rzeczywistość.

Był jednym z najbardziej przenikliwych krytyków polityki gospodarczej Leszka Balcerowicza i zaordynowanej przez niego „terapii szokowej” w polskiej „drodze do kapitalizmu”. Jako jeden z nielicznych przez ostatnie dwie dekady walczył z dominacją neoliberalizmu w polskim środowisku ekonomicznym. Gdy na uniwersytetach niepodzielnie królowali Hayek, Friedman i Mises, On przypominał tradycje polskiej ekonomii marksistowskiej – Ludwika Krzywickiego, Różę Luksemburg, Oskara Langego, Michała Kaleckiego. Obecny kryzys w zupełności potwierdził formułowane przez niego sceptyczne diagnozy dotyczące możliwości rozwojowych współczesnego kapitalizmu.

Mimo ciężkiej choroby pracował z niezwykłą pasją i zaangażowaniem niemal do ostatnich chwil. W najbliższym numerze „Praktyki Teoretycznej” miał się ukazać jego artykuł o teorii kapitalizmu Róży Luksemburg. Niestety, nie zdąży już go dokończyć. Zgodę Profesora na dołączenie do Rady Naukowej „Praktyki Teoretycznej” traktowaliśmy zawsze jako wielki zaszczyt i potwierdzenie słuszności obranej przez nas drogi. Rodzinie, przyjaciołom i współpracownikom Profesora składamy wyrazy szczerego współczucia. Świat nauki i polska lewica dzisiejszej nocy poniosły nieodżałowaną stratę.

Szlachetny, mądry i skromny człowiek, który zawsze stanowczo odmawiał przyjęcia honorarium za udział w konferencjach czy innych wydarzeniach mówiąc:

„…Proszę pani, pieniądze przyjmuję tylko od biznesu, to Wy potrzebujecie wsparcia…”

Zawsze gotowy do pomocy szczególnie obywatelskim organizacjom zajmującym się trudnymi tematami wyłączenia społecznego, dyskryminacją, biedą, prawami człowieka.

  • Prawdziwy w tym, co głosił i jak żył
  • Niezłomny w działaniu na rzecz sprawiedliwości społecznej
  • Wybitny w dziedzinie, którą zajmował się naukowo
  • Odważny w politycznych wypowiedziach
  • Oddany sprawom społecznym
  • Pochylony z troską nad losem człowieka dotkniętego biedą i niedostatkiem

Żegnaj Profesorze… Żegnaj Przyjacielu… Pamiętamy…

Renata Berent-Mieszczanowicz
Przewodnicząca Demokratycznej Unii Kobiet
Prezes Federacji Polskie Lobby Kobiet

Ryszard Dąbrowski
Przewodniczący RACJA PL

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *